“Als ik jou toch niet had!”

Dat waren de woorden die Olivier tegen me zei, in november 1994, we waren nog maar nét een paar weken samen.

Wat zou ik daar op hebben beantwoord denk je?

A) Ahhh, wat lief!
B) Ik hou ook van jou!
C) Ja, ik ben ook blij met jou in mijn leven!

En zo waren er nog tig antwoorden mogelijk, als vanzelfsprekende reactie na het horen van zo’n mooi compliment.
Maar nee, ik floepte er onmiddellijk iets anders uit. En wel zo vastberaden, dat ik het daarom nooit meer ben vergeten.
Ik zei namelijk meteen: “Dan had je wel een ander, en ik waarschijnlijk ook.”
Dat gaf stof tot nadenken en een leuk gesprek, het zorgde meteen voor een portie verdieping, waardoor we elkaar weer wat beter leerde kennen.
Toen was ik 19, nog jong en onbezonnen, woonde op kamers in Amsterdam.
Volgende week mag ik 44 kaarsjes uitblazen en wat blijkt: ik denk er nog precies hetzelfde over.

‘Als ik jou toch niet had’…..het klinkt als een lief compliment en zo had Olivier het natuurlijk ook bedoeld.

Maar zo pril als onze relatie was, zo groot kwamen deze woorden bij mij binnen.
‘Als ik jou toch niet had’…..gaf mij het gevoel dat ik de uitverkorene was. De ware. De enige.
Op zich natuurlijk heel romantisch, lief en fijn. En natuurlijk smolt mijn ego van zoveel vleierij.
Het was immers mijn meisjesdroom om ooit te trouwen met een man die knap en lief is.
Maar oei, wat een verantwoordelijkheid kreeg ik hiermee in mijn mandje geschoven door deze attente prins op het witte paard!

‘Als ik jou toch niet had’…. Nou, vul het maar in:
A) Dan was ik nu alleen.
B) Dan was ik ongelukkig.
C) Dan was mijn leven niet zo leuk.
D) Dan…..vul maar in, maar meestal heeft het antwoord met het geluksgevoel van de ander te maken.

Nee, ik ben niet verantwoordelijk voor het geluk van een ander. Dit klinkt misschien onaardig, maar dat is niet wat ik ermee bedoel.
Want al zou ik het wel willen, ik kán het echt niet. Het is namelijk een onmogelijke taak en zo’n taak kan jou en de ander heel ongelukkig maken.
Je relatie kan dan in een ‘scheve’ verhouding belanden (niet gelijkwaardig) en kun je vergelijken met het sluiten van een deal: ‘als jij zus, dan ik zo’ (als/dan).

Geluk zit in jezelf, daar begint het allemaal. Dat is de basis en vanuit daar kun je het delen, en dat is het mooiste dat er is!
Dit is mijn overtuiging en zo heb ik het altijd gevoeld, dus ook als 19-jarig pril vriendinnetje van Olivier.

Ik geloof niet in één ware. Wel in ware liefde.
Dus ik meende het oprecht toen ik zei: dan had je wel een ander en ik waarschijnlijk ook!

Want als ik down under, in Australië was geboren, of destijds niet in Amsterdam had gewoond, was ik Olivier hoogstwaarschijnlijk nooit tegen het lijf gelopen.
Ik geloof dat er van de bijna 8 miljard mensen op deze aardkloot heel veel mensen zijn waar ik gelukkig mee had kunnen worden en hij ook.
Ze lopen overal rond, zomaar los in het wild.

Maar ik ben elke dag dankbaar dat het Olivier was, (of Oof zoals ik hem meestal noem) die destijds bij mijn vriendin Heleen (zijn tweelingzus) in Amsterdam op bezoek kwam en bij haar op de stoep stond, op een zonnige zondagmiddag. Heleen was boven in haar kamer en ik deed daarom haar voordeur open.

Twee jonge mensen, voor het eerst oog in oog met elkaar, beiden al gelukkig met zichzelf en klaar om het te delen.

En natuurlijk kun je eens zeggen: ‘Als ik jou toch niet had’. Maar verwacht nooit ‘wisselgeld’, geen tegenprestatie.
Het moet gewoon een lief complimentje zijn en niet meer dan dat.

Happy greetz,

Sharon

 

Foto: zomer 1994, Olivier, Heleen, Sharon

Vind je dit een leuk blog? Laat het ons weten!
Of heb je suggesties, opmerkingen of wil je iets anders kwijt, stuur ons een berichtje.